بهاران خجسته باد!
شگفتا از این خاک خزان¬زده
که هر بهار لاله¬های گلگون¬ترش بسیار می¬روید!

مردم شریف و آزاده،
سال ٨۶ را در شرایطی به پایان می¬بریم که مدارِ جامعه هم¬چنان بر پایه¬ی سرکوب، اختناق و فشارِ هر چه بیش¬تر مردم می¬چرخد. نویسندگان به زندان محکوم می¬گردند، کتاب¬ها از کتاب¬خانه¬ها "وجین" می¬شوند، کارگران شلاق می¬خورند، دانش¬جویان شکنجه می¬شوند، فعالان اجتماعی، حتی برای استفاده از زبان مادری خود به حبس محکوم می¬گردند زنان از همان فضای اندکی هم که در چند سال¬اخیر برای برگزاری مراسم ٨ مارس، روز جهانی زن، از آن برخوردار بودند محروم می¬شوند، و اعدام¬ها نیز هم¬چنان ادامه دارد.
از این اوضاع به خوبی می¬توان فضای اجتماعی و سیاسی سالِ پیشِ رو را پیش¬بینی کرد. اما هر جا فشار است مقاومت نیز هست. ما با الهام از مقاومت و ایستادگی شما در برابر سرکوب و اختناق هیچ¬گاه منادی یاس و نومیدی نبوده¬ایم و نخواهیم بود. ضمنِ محکوم کردن تمام اقدام¬های سرکوب¬گرانه¬ی بالا، با امید پایدار به بهبودِ اوضاع و بهروزی مردم به استقبالِ سال آینده می¬رویم و هم¬چنان با تکیه بر منشور خود بر تلاش و مبارزه در راهِ آزادی بیان و مخالفت با سانسور تاکید می¬کنیم.

کانون نویسندگان ایران
نوروز ۱٣٨۷

www.iwae.org