بیانیه ی کانون نویسندگان کرد

درباره تداوم بازداشت و تهدید اعضای کانون

دفاع خاص گرایانه از نویسندگان، نخبگان، روشن اندیشـان و روزنامه نگاران با این فرض آغاز می شود که در کـل، عضویت ها و تعلق ها علاوه بر اهمیت عقـلایی ، اهمیت اخـلاقی نیز دارند و به همین خاطر تعهد های عضویت در این گروهها از سایر تعهـدات، متفاوت و متمایز است و به همین خاطر ما این تعهد ها را می پذیریم و خود را عضوی در نظر می گیریم که به گروه خود، به جامعه، به اهل قلم و نخبگان احساس تعهـد و وفــاداری می کند .

تعهـد ما، احساس ما و اندیشیدن ما متضمن همان خاص گرایی عقـلایی – اخـلاقی است و از این رو ما می توانیم و باید از خود، از نویسندگان، از یاران قلم، از نویسندگان و از نخبگان در قبال همه اتهاماتی که خواستهای عقـلایی را در قالب پرونده سازی های مصلحت اندیش سیاسی و غیرعقـلایی شده در عرصه قلم به وادی بازداشت و اسارت و محکومیت – چه زندان های بلندمدت  و چه سپردن به جوخه های مرگ محکوم نموده است – قلماً و قدماً – به مقاومت و دفاع برخیزیم .

اکنون که کانون نویسندگان کرد پس از بازداشت آقایان "محمدصدیق کبودوند" ، "منصور تیفوری" و سرانجام "آکو کردنسب" به عنوان اعضای کانون در هفته ها و روزهای اخیر و در کنار آن ، تهدیدات پی در پی سایر اعضا، درحال پرداخت بیشترین هزینه ها در دوران کنونی است بار دیگر ضمن درخواست   آزادی "محمدصدیق کبودوند" و "آکو کردنسب" و نیز لغو احکام اعدام آقایان "عدنان حسن پور" و "هیوا بوتیمار" دگرباره و چندین باره تصویر ذهنی نهادهای امنیتی را به بازنگری در شیوه اندیشیدن و پذیرش قواعد بازی عقـلانیت ، گفتگو و چانه زنی بر سر حقـوق نویسندگان ، روشن اندیشان و روزنامه نگاران فرا می خوانیم و یاران قلم در سراسر جهان را به هم پیمانی با آرمان های مشترک فرامی خوانیم.

  کانون نویسندگان کرد

  ۴/۵/۸۶