بیانیه کانون نویسندگان ایران

به مناسبت هفتمین سال قتل مختاری و پوینده

مردم شریف و آزاده‌ی ایران

هفت‌سال پیش در آذر ماه سال ۷۷ شب پرستانی که تاب شنیدن صدای حق‌ طلبانه‌ی مردم را نداشتند، دست به خون شمار دیگری از آزادی‌خواهان و دگر اندیشان آلودند. و اگرچه قتل‌های آذر ۷۷ نخستین موارد از این جنایات فجیع نبود، و پیشینه‌ی آن به قتل‌های سال‌های پیش و کشتارهای هولناک دهه‌ی ۶۰ برمی‌گشت، اما ربایش‌ها و قتل‌های پی‌ در پی دگر اندیشان در سال ۷۷ در فواصل کوتاه زمانی و به شیوه‌ای انجام شد که نشان می‌داد به‌ویژه ارعاب و انعکاس وحشت‌آور آن در جامعه مورد نظر آمران و عاملان این جنایات است. پیدا شدن اجساد مثله شده پروانه و داریوش‌فروهر، دو تن از فعالان سیاسی سال‌خورده در خانه‌ی آنان، یعنی حریم خصوصی و امن آنان و کشف اجساد محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، دو تن ار اعضای کانون نویسندگان ایران که به طرز فجیعی خفه شده بودند، در بیابان‌های اطراف تهران خبر از یورشی ویژه و تازه می‌داد و اگرچه به‌دنبال اعتراضات گسترده‌ی جامعه و مردم، پرونده‌ای در قالب چهار قتل زنجیره‌‌ای با برخی از عوامل اجرایی و خورده‌پای این جنایات تشکیل و به‌طور نمایشی به دادگاه فرستاده شد تا قضیه به‌گونه‌ای «جمع شود». اما نه‌تنها خواسته‌ی مردم در زمینه‌ی رسیدگی صادقانه و جدی و افشای منشاء اصلی و ابعاد مختلف این جریان و مجازات آمران و عاملان آن جامعه‌ی عمل نپوشید، بلکه ناصر زرافشان، عضو کانون و وکیل خانواده‌های قربانیان این جنایات نیز به‌خاطر پافشاری بر افشای حقیقت و انجام تحقیقات جدی و بی‌طرفانه اکنون چهارمین سال زندان خود را می‌گذراند. و این پرونده هم‌چنان در محضر جامعه مفتوح باقی‌مانده است. کانون نویسندگان ایران هم‌چنان به روشن شدن حقیقت ماجرا ـ و تمامی حقیقت ـ در این پرونده و تعقیب آمران و عاملان این قتل‌ها و آزادی بی‌قید و شرط ناصر زرافشان پای می‌فشارد. تا دیو مهیب خودسری نتواند بار دیگر در تعرض به آزادی و حقوق مردم سر بلند کند.

کانون نویسندگان ایران

آذر ۱۳۸۴

بازتکثير از کانون نويسندگان ايران (در تبعيد)

توضيح ما: هيئت دبيران کانون (در تبعيد) تصميم گرفته است که هر هنگام که کانون (در ميهن) بيانيه‌ای منطبق با روح منشور کانون صادر کند، به جای دادن بيانيه جداگانه، همان بيانيه کانون (در ميهن) به نام کانون (در تبعيد) نيز بازتکثير شود؛ هر چند حق اظهار نظر را نيز برای خود نگاه می ‌داريم. در بيانيه سالگرد قتلهای زنجيره‌ای نوشته شده است: . تا دیو مهیب خودسری نتواند بار دیگر در تعرض به آزادی و حقوق مردم سر بلند کند.

ما معتقديم که اين ديو هيچگاه سر نخوابانده بوده است تا دوباره بخواهد سر بلند کند. البته، قطعاٌ هم‌وندان ما (در ميهن)  خود اين را می دانند. زنده باشند که دارند با شجاعت تمام پيش می روند. گاه بايد در جمله‌ بندی ها بيشتر دقت کرد؛ همين.