The Iranian Writers' Association (in Exile) Logo
 

 

وطن

گیل آوایی

11اکتبر2007

 

وطن

وطنِ کابوسهایم

وطنِ اعدامها

وطنِ زندانها

شکنجه ها

وطنِ بی پناهی هایم

وطنِ تعقیب

گریز

مرگ

وطنِ فقر و فحشا

وطنِ غارتهایم

وطنِ تاراج رفتن و رفتن و ویرانی

وطن کابوسهای کمرشکن

وطن خرافه

وطن جمکران

وطن استخاره

وطن  آیه های جهل

جنایت

آوای گوشخراش تنفر

انتقام

سنگسار

وطن کابوسهای بیدادگر

وطن عزا

وطن ماتمهای سوگوار دربدری

وطن

وطن

وطن

وطن اشکهایم

وطن جاودانه ی من

وطن خاطرات دور

وطنِ کودکی هایم

وطن درس و انتظار

وطن عاشق شدنهایم

وطن دوست  داشتن

وطن زیبای ماندگارم

وطن

وطن

وطن

مشتی خاک تو

وکوله یادهای تو با من در تبعید

 

وطن با من و همراه من

به کابوس نمی گشایمت

بخاکت در غارت و فقر و تاراج سر نمی سایم

که به اشک غریبانه ای

بشویمت از این همه دروغ و خرافه و مرگ

آی

خاک من

آی

با منِ همیشه با من

زیبای من

عشق من

رویای من

با اینهمه بی تابی

بی قراری

توان دیدن در کابوست نیست در من

توان دیدن تو در غارت و خرافه و سنگسار

                                                         آه     

دیدن نیست

نیست

نیست

انتحار است

مرگ است

ناباوریست اندوه آن همه بر تو آور

نه

نه

نه

در کابوس نخواهمت دید

در تاراج با تو چه توانم گفت

وطن

وطن

وطن

در غربت خویش

با کوله ای از تو و

با تو در هر جای دربدری

وطن کرده ام

به مشتی خاک تو که همراه من است

و عشقی

به تاراج نتوانم زخمی نهاد دل عاشقم

نه

نخواهمت وطن

در کابوس

نخواهمت

نمی خواهمت به کابوس و جهل و جنایت

وطن من با من

زیبا و عاشقانه است

ایران است

ایران من

 

 

اشک امانم نمی دهد، چگونه غریبانه گریستن و گفتن! ؟ من وطنم را می خواهم !

 

11اکتبر2007

 

بازگشت به صفحه نخست