عبور....

فریدن گیلانی

به دریا نوردی عادت دارم

کلاهم را می گیرم که باد نبرد

دست هایم را پنهان می کنم که دستبند نخورند

و

صف گزمگان را چنان می شکافم که انگاری

پایم را دو نمره بزرگ تر نکرده اند

به دریانوردی عادت دارم

عشق را

از این سوی رودخانه تا آن سو

عاشقانه بدرقه می کنم

و نان را چنان به پرندگان دریائی می دهم

که آب فکر نکند آدم یخ زده است

اگر پلی پیدا کردید

که شعر از کناره هایش عبور کند

کتاب های مرا از آب نترسانید.

مهر ماه 1385