بخشی از منشور کانون نویسندگان ایران ( در تبعید )
1- دفاع از آزادی اندیشه و عقیده برای همه افراد و گروه های عقیدتی و قومی بدون هیچ حصر و استثناء.
2- هرکس می تواند افکار و عقایدی که خود می پسندد، داشته باشد و هیچ فرد و یا گروه و یا مرجعی مجاز نیست افکار و عقاید خود را بر دیگران تحمیل و یا از ابراز عقیده و برخورد آزادانه افکار و عقاید جلوگیری کند.
3- دفاع از آزادی بیان و نشر، و اشاعه افکار و عقاید و آثار فکری ( هنری، فرهنگی، فلسفی و.....) با استفاده از کلیه وسایل ممکن.
4- مبارزه با هرگونه تبعیض و استثمار فرهنگی.
5- در استقلال کانون از همه جمعیت ها، احزاب و سازمان های سیاسی اعم از مستقل یا وابسته به هرنوع نظام حکومتی، کانون ضمن آن که موظف به دفاع از کلیه حقوق وآزادی هایی است که با آزادی اندیشه و بیان و نشر و رشد فکری و فرهنگی جامعه ارتباط دارند، نمی تواند و نمی باید به هیچ شکلی تبدیل به ابزار یا محملی برای فعالیت هیچ جمعیت، حزب یا سازمان سیاسی خاصی شود.
6- همکاری با کلیه کانون ها و انجمن های مشابهی که بدون داشتن وابستگی به گروه، جمعیت، سازمان یا حزب سیاسی خاص، از آرمان های عام آزادی های فرهنگی و اجتماعی دفاع می کنند.
( متن کامل منشور)
|
